Archikatedra Lubelska


Kościół wybudowany w latach 1586-1604 wg projektu Włocha Christianiego pw. św. Jana Chrzciela i św. Jana Ewangelisty ufudował Bernard Maciejowski. W 1604 r. fundator, już jako bp krakowski konsekrował go. 3-nawowa świątynię wymurowano z cegły i kamienia wapiennego. W ogólnym zarysie bryła kościoła nie uległa zasadniczym zmianom, pomimo kilkakrotnych renowacji.
W czasie renowacji w pocz. XIX w. przebudowano fronton wg projektu Corazziego. Wzniesiono wtedy przed wejściem portyk o 6 kolumnach. Wnętrze świątyni jest utrzymane w stylu wczesnobarokowym.
Po pożarze w 1752 r. zniszczone sztukaterie zastąpiono freskami, wyk. przez Józefa Majera. Pokrywają one całe wnętrze świątyni, zakrystii i skarbca, a przedstwiają sceny biblijne i historię zakonu jezuitów. Polichromię odnowiono w latach 1952-55.
Wnętrze wyłożone jest posadzką marmurową z marmuru kieleckiegio i szydłowieckiego po II wojnie światowej.
W 1999 r. odnowiono freski w prezbiterium, położono marmurową posadzkę, wystawiono ołtarz z czernego marmuru i ambonkę. Otworzono przejście do kaplicy Najświętszego Sakramentu. Odrestaurowano stalle kanonickie.
Prezbiterium tworzy harmonijną całość z nawami. Z kościołem są połączone 2 kaplice. Jedną - P. Jezusa ufundowała Katarzyna księżna Słucka. Ściany jej wyłożono marmurem kieleckim, strop jest kopułowy, ozdobiony stiukami; gruntownie odnowiona w 1912 r.
Ze strony przeciwnej - kaplica Matki Bożej, zw. też kaplicą poetów (pierwsza nazwa pochodzi od obrazu będącego w ołtarzu, druga - od tablic pamiątkowych poświęconych S. Klonowicowi i W. Polowi).
W prezbiterium znjduje się ołtarz główny, wczesnobarokowy, z olbrzymią nastawą sięgającą prawie do stropu. Wyk. go z drzewa sosnowego i pomalowano na kolor szarego marmuru. Ołtarz ten pochodzi z XVII w., natomiast tabernakulum będące imitacją frontonu bazyliki laterańskiej św. Jana z lat 1874-78.
Po obu stronach prezbiterium stalle kanonickie z drzewa sosnowego, wyk. w 1899 r. Także z końca XIX w. pochodzi ambona, zaprojektował ją i wyk. w 1876 r. rzeźbiarz Kiesewetter.
Katedra posiada jeszcze 10 innych ołtarzy: po 3 w nawach bocznych, po jednym w kaplicach oraz po jednym na ścianie wschodniej bocznych naw, między kaplicami a nawą główną.
W prawej nawie: św. Jana Nepomucena, św. Michała Archanioła z obrazem - kopią Rafaela, wyk. przez Jana Strzałeckiego w Warszawie oraz św. Ignacego Loyoli.
W lewej nawie: Wszystkich Świętych z obrazem przedstawiającym Trójcę Świętą otoczoną gronem świętych - nieznanego malarza, pochodzi z dawnej kolegiaty św. Michała; Trójcy Przenajśw., mal. Alchimowicz; św. Franciszka Ksawerego.
W przejściu z nawy głównej do prawej - ołtarz św. Józefa z obrazem przedstawiającym jego śmierć (kopia obrazu Marcina Altamontiego). W przejściu z nawy głównej do kaplicy P. Jezusa ołtarz Matki Bożej Częstochowskiej (kopia mal. przez Bolesława Rutkowskiego ), obraz otaczany szczególną czcią.
Ołtarz w kaplicy Matki Bożej przeniesiono w 1832 r. z kolegiaty św. Michała. Starym zabytkiem jest chrzcielnica, którą także przeniesiono z kolegiaty, wyk. ze spiżu w kształcie kielicha, pochodzi z XIV w. Na chórze organy z 1935 r. firmy Hofman - Jezierski, gruntownie wyremontowane i rozbud. po II wojnie światowej.
Przy katedrze są 3 pomieszczenia służące za zakrystie: wikariuszowska, akustyczna i kapitularz albo skarbiec; są też liczne tablice pamiątkowe, portrety.
Kościół posiada na frontonie 2 wieże, ale rolę dzwonnicy pełni Brama Trynitarska, na której umieszczono 4 dzwony kościelne.
Wśród licznych kościołów rektoralnych i kaplic wyróżnia się kapliczka P. Jezusa Frasobliwego, która pierwotnie stała w obrębie nie istniejących dziś murów klasztoru brygidek. Kościół podniesiono do godności kościoła katedralnego diecezji lubelskiej w 1805 r., od 25 marca 1992 r. jest archikatedrą.


powrót

Zapraszamy do Akwarela Cafe

ul. Rynek 6, Lublin
Rezerwacja: 081 534 64 09

Zobacz plan dojazdu »